Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi

http://www.ilefarsiv.com/fakulte/

ilef.net Anasayfa    İletişim Fakültesi Başsayfa    ilef Ders Katalogu



Duyurular

2013-2014 Güz (TDİ101- YDİ101-YDİ102) UZEM Mazeret Sınavları

2013-14 Güz Dönem Sonu Sınav Programı

HALKLA İLİŞKİLER MODELLERİ DERSİ HAKKINDA

2013-14 Güz Mazeret Sınav Programı

2013-2014 Güz Yarıyılı TDİ-I ile YDİ-101 ve 201( İng.) Uzaktan Eğitim Derslerinin Ara Sınav Programı

Hepsi...



Lisansüstü

Yüksek Lisans Dersleri

Doktora Dersleri


Lisans

Gazetecilik

Zorunlu Dersler
| 1. Yıl | 2. Yıl | 3. Yıl | 4. Yıl |

Seçmeli Dersler

Halkla İlişkiler ve Tanıtım

Zorunlu Dersler
| 1. Yıl | 2. Yıl | 3. Yıl | 4. Yıl |

Seçmeli Dersler

Radyo Televizyon Sinema

Zorunlu Dersler
| 1. Yıl | 2. Yıl | 3. Yıl | 4. Yıl |

Seçmeli Dersler


ilef tanıtım filmi
radyoilef Canli Yayin
ilef Fotograf Galerileri
Gorünüm
ilef Web Sitesinden

2013-2014 Güz (TDİ101- YDİ101-YDİ102) UZEM Mazeret Sınavları

2013-14 Güz Dönem Sonu Sınav Programı

HALKLA İLİŞKİLER MODELLERİ DERSİ HAKKINDA

Can Dündar İLEF'te

2013-14 Güz Mazeret Sınav Programı

2013-2014 Güz Yarıyılı TDİ-I ile YDİ-101 ve 201( İng.) Uzaktan Eğitim Derslerinin Ara Sınav Programı


ilef Lisans Kataloğu

Siyasal iletişim İLT312

Program: Lisans    Yıl: 3    Dönem: Bahar
Dersin Kodu: İLT312
GZT:    Zorunlu    Kontenjan: 250
HİT:    Zorunlu    Kontenjan: 250
RTS:    Zorunlu    Kontenjan: 250
Diğer fakülteler için kontenjan:    10
Kredi: 3    ECTS Kredisi: 6
Ders saati: 3    Uygulama saati: 0

Öğretim Elemanı Dersin Amaçları
I. Siyasal İletişimi Anlamlandırma Biçimleri
a. Siyasal iletişimin akademik örgütlenme içindeki gelişimi ve farklılaşan siyasal iletişim kavrayışları
b. Siyaset ve iletişim kavramları arasındaki bağlantılar
II. Modern Siyasal Ortamda İletişim
a. Liberal Demokrasilerde Siyasal İletişimin Kurumsallaşması
1. "Basın özgürlüğü" üzerine geliştirilen mücadele ve mücadelenin tarafları
2. "Tekelleşme"nin iletişim ortamında yaygınlık kazanması ve "kamu hizmeti yayıncılığı"nın gelişimi
3. Siyasal örgütlerin iletişimi "uzmanlık" alanı olarak görme eğilimleri
b. Demokrasilerin Meşruluk Krizinde Siyasal İletişime Yeniden Bakmak
1. Yeni bir mücadele alanı olarak "İletişim Özgürlüğü"
2. Toplumsal muhalefet hareketlerinin siyasal iletişimin işleyiş biçimlerine yönelen eleştirileri ve siyasal iletişimi yeniden tanımlama çabaları
Önkoşullar
           
Dersin İçeriği
Derste, İngilizce makaleler ve aşağıdaki kitap baştan sona dersin aktarıcısı tarafından anlatılacaktır: Brian Mc Nair, An Introduction to Political Communication, 3.bs. Routledge, London, 2003.
Öğrenciler derse gelmeden diğer okuma parçalarını okumakla yükümlüdürler.
----------
1. Siyasal İletişim ve Siyasal Aktörler: Tanımlama ve Kavramlaştırma
a. Siyasal iletişimin akademik örgütlenme içindeki gelişimi ve farklılaşan siyasal iletişim kavrayışları
b. Siyaset ve iletişim kavramları arasındaki bağlantılar
Oya Tokgöz, "Siyasal İletişim", Türkiye'de Sosyal Bilim Araştırmalarının Gelişimi, Sevil Atauz (Der.), Türk Sosyal Bilimler Derneği yay., 1986, s. 97-116.
Brian Mc Nair, An Introduction to Political Communication, 3.bs. Routledge, London, 2003.
2. Liberal Demokrasilerde Siyasal İletişimin Kurumsallaşması ve Basın Özgürlüğü Üzerine Geliştirilen Mücadele: Tarihsel Bağlam
John Keane, Medya ve Demokrasi, Ayrıntı yay., 1993, İst. (ilk iki bölüm).
3. Siyasal Kampanya ve Reklamların Seçmen Üzerinde Etkisi ve Siyasetçilerin İmajı Üzerine Çalışmalardan Farklı Medya Metinlerinin Alımlanmasına Değişen Perspektifler
Türkiye’den bir Araştırma:
Nuran Yıldız, Türkiye’de Siyasetin Yeni Biçimi: Liderler, İmajlar, Medya, Phoenix, Ankara, 2002, s.113-147
Brian Mc Nair, An Introduction to Political Communication, 3.bs. Routledge, London, 2003.
4. Kamuoyundan Kamusal Alana: Ana akım ve Eleştirel Yaklaşımlarda Siyasal İletişime Farklı Yaklaşımlar
• 4a. Ana akım iletişim çalışmaları, sosyo-psikolojik bir kavram olarak kamuoyu ve kamuoyu yoklamaları.
N. Atabek& E. Dağtaş, Kamuoyu ve İletişim, s.231-281.
Lawrence Grossberg, Mediamaking, Sage, London, 1998: s.319-372
Maxwell McCombs, Lucig Danielian, Wayne Wanta, ‘Issues in the News and the Public Agenda: The Agenda Setting Tradition’, (der.) T.L. Glasser, C.T. Salmon, Public Opinion and the Communication of Consent, The Guilford Press, NY, London, 1995: s. 281-300.
Carroll J. Glynn vd., ‘Opinions, Perception and Social Reality’, (der.) T.L. Glasser, C.T. Salmon, Public Opinion and the Communication of Consent, The Guilford Press, NY, London, 1995: s. 294-281.
Klaus Schonbach, Lee B. Becker, ‘Origins and Consequences of Mediated Public Opinion’, T.L. Glasser, C.T. Salmon, Public Opinion and the Communication of Consent, The Guilford Press, NY, London, 1995: s. 323-247.
E. Noelle-Neumann. Kamuoyu: Suskunluk Sarmalının Keşfi. Dost yay, Ankara, 1998: s. 166-174, 230-250 ve 264-282.
Elisabeth Noelle Neumann, ‘Suskunluk Sarmalı Kuramının Medyayı Anlamaya Katkısı’ (der.) Süleyman Irvan, Medya Kültür ve Siyaset, Ankara, 2002, 2.bs., s. 379-391.
• 4b. Politik bir kavram olarak kamuoyu
Charles T. Salmon, Theodore L. Glasser, ‘The Politics of Polling and the Limits of Consent’, T.L. Glasser, C.T. Salmon, Public Opinion and the Communication of Consent, The Guilford Press, NY, London, 1995: s.437-458.
H. Tufan. ‘Kamuoyu Araştırmalarının Dayanılmaz Hafifliği’ , Hülya Tufan, Kamuoyu, Kimin Oyu?, Kesit yay., 1995, İst.
P. Bourdieu. ‘Kamuoyu Yoktur’, Hülya Tufan, Kamuoyu, Kimin Oyu?, Kesit yay., 1995, İst., (s. 177-189)
Slavko Splichal, Public Opinion, Developments and Controversies in the 20.Century, 1999. NY.
• 4c. Medya, kamusal alan ve demokrasi
John Keane, Medya ve Demokrasi, Ayrıntı yay., 1993, İst. (son üç bölüm)
Süleyman Irvan (Der.), Medya, Kültür, Siyaset, Ark yay., 1997, Ank., (içinde: III. Bölüm: Medya ve Demokrasi, J. Curan, ‘Medya ve Demokrasi: Yeniden Değer Biçme’, s. 139-1999 ve Michael Gurevitch ve Jay G. Blumler, ‘Siyasal iletişim Sistemleri ve Demokratik Değerler’, s. 199-221).
J.Curran, ‘Rethinking Media and Democracy‘,James Curran, Michael Gurevitch, Mass Media and Society, Edward Arnold, London,2000, s.121-154
Jay Blumler and Michel Gurevitch, ‘Rethinking the Study of Political Communication’, James Curran, Michael Gurevitch, Mass Media and Society, Edward Arnold, London,2000, s.155-172.
Winfried Schulz, ‘Changes in Mass Media and the Public Sphere’, (ed.) Slavko Splichal, Public Opinion and Democracy, Hammpton Press, New Jersey, 2001. S. 339-359.
Beybin Kejanlıoğlu, ‘Medya Çalışmalarında Kamusal Alan Kavramı’, (ed.) Meral Özbek, Kamusal Alan, Hil yay., İstanbul, 2004. S. 689-713. 371.
Peter Dahlgren, Television and the Public Sphere, Sage, London, 1995.
J. Curran. ‘Kamusal bir Alan olarak Medyayı Düşünmek’ Yıllık. (S. İrvan çevirisi)
John Keane, ‘Kamusal alanın yapısal dönüşümleri’, Süleyman İrvan der.Medya, Kültür ve Siyaset, Alp yayınevi, 2002, 2.bs., Ankara.
5. Kamu Hizmeti Yayıncılığı
Michael Tracey, The Decline and Fall of Public Service Broadcasting, Oxford University Press, 1998 (2. kısım)
Jay Blumler (ed.), Television and the Public Interest, Sage, 1992 (13 ve 14. Kısım)
6. Siyasetin Magazinleşmesi, Kişiselleşmesi ve Medya
Türkiye’den Bir Araştırma:
Mine Gencel Bek, ‘Türkiye’de Televizyon Haberciliği ve Tabloidleşme’, İletişim: Araştırmaları, 2 (1), 9-40 (2004).
7. Siyasal Kampanyalar, Siyasetin Ticarileşmesi, Bilimselleştirilmesi ve Medya
Türkiye’den Bir Araştırma:
Eser Köker, Beybin Kejanlıoğlu, “2002 Seçim Kampanyalarında Ulusal Basın”, İletişim Araştırmaları, 2004, 2 (1): 42-72.
8. Medya Demokrasisi mi?
Thomas Meyer, Medya Demokrasisi, Medya Siyaseti Nasıl Sömürgeleştirir?, İş Bankası yay., İstanbul, 2002.
9. Toplumsal Muhalefet Hareketleri, Yeni Medya ve Siyasal İletişimin Yeniden Tanımlanması
Eser Köker, Politikanın İletişimi İletişimin Politikası, Vadi yay., 1998, Ank. S. 140-161.
Todd Gitlin, ‘İletişimin Siyaseti, Siyasetin İletişimi’, (der.) Erol Mutlu, Kitle İletişim Kuramları, Ütopya, Ankara, 2005. s. 445-463
Petra Holzer, ‘Bergama Direniş Hareketi’, (ed.) Meral Özbek, Kamusal Alan, Hil yay., İstanbul, 2004. S. 361-371.
Douglas Kellner, ‘Tabandan Küreselleşme: Radikal Demokratik Bir Teknopolitikaya Doğru’, (ed.) Meral Özbek, Kamusal Alan, Hil yay., İstanbul, 2004. S. 715-735 371.
Okuma listesi
________________________________________
Öğrencilerin okuması gereken kaynaklar ayrıca aşağıda listelenmiştir:
Okuma listesi
• John Keane, Medya ve Demokrasi, Ayrıntı yay., 1993, İst. TÜM KİTAP.
• Oya Tokgöz, "Siyasal İletişim", Türkiye'de Sosyal Bilim Araştırmalarının Gelişimi, Sevil Atauz (Der.), Türk Sosyal Bilimler Derneği yay., 1986, s. 97-116.
• Eser Köker, Politikanın İletişimi İletişimin Politikası, Vadi yay., 1998, Ank.
• Nuran Yıldız, Türkiye’de Siyasetin Yeni Biçimi: Liderler, İmajlar, Medya, Phoenix, Ankara, 2002, s.113-147
• N. Atabek& E. Dağtaş, Kamuoyu ve İletişim, s.231-281.
• E. Noelle-Neumann. Kamuoyu: Suskunluk Sarmalının Keşfi. Dost yay, Ankara, 1998: s. 166-174, 230-250 ve 264-282.
• Elisabeth Noelle Neumann, ‘Suskunluk Sarmalı Kuramının Medyayı Anlamaya Katkısı’ (der.) Süleyman Irvan, Medya Kültür ve Siyaset, Ankara, 2002, 2.bs., s. 379-391.
• H. Tufan. ‘Kamuoyu Araştırmalarının Dayanılmaz Hafifliği’ , Hülya Tufan, Kamuoyu, Kimin Oyu?, Kesit yay., 1995, İst.
• P. Bourdieu. ‘Kamuoyu Yoktur’, Hülya Tufan, Kamuoyu, Kimin Oyu?, Kesit yay., 1995, İst., (s. 177-189).
• Süleyman Irvan (Der.), Medya, Kültür, Siyaset, Ark yay., 1997, Ank., (içinde: III. Bölüm: Medya ve Demokrasi, J. Curan, ‘Medya ve Demokrasi: Yeniden Değer Biçme’, s. 139-1999 ve Michael Gurevitch ve Jay G. Blumler, ‘Siyasal iletişim Sistemleri ve Demokratik Değerler’, s. 199-221).
• Beybin Kejanlıoğlu, ‘Medya Çalışmalarından Kamusal Alan Kavramı’, (ed.) Meral Özbek, Kamusal Alan, Hil yay., İstanbul, 2004. S. 689-713. 371.
• J. Curran. ‘Kamusal bir Alan olarak Medyayı Düşünmek’ Yıllık. (S. İrvan çevirisi)
• John Keane, ‘Kamusal alanın yapısal dönüşümleri’, Süleyman İrvan der.Medya, Kültür ve Siyaset, Alp yayınevi, 2002, 2.bs., Ankara.
• Mine Gencel Bek, ‘Türkiye’de Televizyon Haberciliği ve Tabloidleşme’, İletişim: Araştırmaları, 2 (1), 9-40 (2004).
• Eser Köker, Beybin Kejanlıoğlu, “2002 Seçim Kampanyalarında Ulusal Basın”, İletişim Araştırmaları, 2004, 2 (1): 42-72.
• Thomas Meyer, Medya Demokrasisi, Medya Siyaseti Nasıl Sömürgeleştirir?, İş bankası yay., İstanbul, 2002. TÜM KİTAP
• Todd Gitlin, ‘İletişimin Siyaseti, Siyasetin İletişimi’, (der.) Erol Mutlu, Kitle İletişim Kuramları, Ütopya, Ankara, 2005. s. 445-463
• Petra Holzer, ‘Bergama Direniş Hareketi’, (ed.) Meral Özbek, Kamusal Alan, Hil yay., İstanbul, 2004. S. 361-371.
• Douglas Kellner, ‘Tabandan Küreselleşme: Radikal Demokratik Bir Teknopolitikaya Doğru’, (ed.) Meral Özbek, Kamusal Alan, Hil yay., İstanbul, 2004. S. 715-735 371.
Ek Okuma Listesi:
John Keane (Der.), Sivil Toplum ve Devlet, Ayrıntı yay., 1993,
İst. (içinde: IV ve IX kısımlar yani Heller ve Melucci makaleleri, s. 147-167 ve s. 267-278.)
Mehmet Küçük (Der.) Medya, İktidar, İdeoloji, Ark yay., 1994, Ank., (içinde: Stuart Hall, "İdeolojinin Yeniden Keşfi:..", s.57-97.
Jürgen Habermas, Kamusallığın Yapısal Dönüşümü, İletişim yay., 1997, İst.
Jürgen Habermas, "Bilimselleştirilmiş Politika ve Kamuoyu", ' İdeoloji' Olarak Teknik ve Bilim, Yapı Kredi Yay,1993, İst., s.75-89.
Richard Sennett, Kamusal İnsanın Çöküşü, Ayrıntı yay., 1996, İst., (içinde, üçüncü ve dördüncü bölümler, s. 170 ve devamı)
Hıfzı Topuz, Türk Basın Tarihi, Gerçek yay., 1996 (ikinci baskı), İst., (içinde: VIII'den itibaren, s. 139-228)
Herbert Schiller, Zihin Yönlendirenler, Pınar yay., 1993, İst.
Hıfzı Topuz, Siyasal Reklamcılık, Cem yay., 1991, İst.
Philip Schlesinger, Medya Devlet ve Ulus, Ayrıntı yay., 1994, İst.
Ferhat Kentel, "Demokrasi, Kamuoyu ve Siyasal İletişime Dair", Birikim, sayı 30, 1991, s. 39-44.
Patrick Champagne, “Kamuoyu Yaratmak, Yeni Siyasal Oyun", Birikim, sayı 30, 1991, s. 45-50
Dominique Wolton, "Siyasal İletişim: Bir Model Yaratmak", Birikim, sayı 30, 1991, s. 51-58.
Emine Yavaşgel, Siyasal İletişim, Babil, 2004, Ankara.
Oya Tokgöz, ‘Türkiye’de Siyasal Reklamcılık: Bir Örnek Olarak Anavatan Partisi Gazete Siaysal Reklamları’, AÜ BYYO Yıllık, 1989/ 1990.
Oya Tokgöz, ‘Siyasal Reklamlarda Kadın Söylemi ve Kadın İmgeleri: Örnek Olaylar Olarak 19887 Genel Seçimleri’, AÜ İLEF Yıllık, 1992-1993.
________________________________________
Sınavlar
Ara sınav sayısı: 1
Ağırlıklar: Ara sınav % 40 / Dönemsonu sınavı % 60
Öğretim Yöntemleri
Öğrencinin aktif katılıma dayalı olarak sürdürülen ders, ders yürütücüsünün aktarımına dayalıdır. Yukarıda belirtildiği üzere öğrencilere dersin başlangıcında okuma metinleri sunulmakta, metinler üzerine sorularla öğrencinin katılımı sağlanmaya çalışılmaktadır. Ayrıca güncel pratik sorunlara yönelik küçük kapsamlı ödevlerle katılım olanağı artırılmaya çalışılmaktadır.
________________________________________
Ölçme Yöntemleri
Sınavlar klasik yazılı sınav olarak yapılacaktır.
Dersle İlgili Dökümanlar
 
ilef © 1996-2011 ilef Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi. Tüm hakları saklıdır. | Fakülte iletişim bilgileri